اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

آگاه ز هر بگو مگوی هم ...

روط تولد من در اتلیه ام/ من وشهرام جمشیدی

من و استاد شهرام جمشیدی / روز تولدم / در کارگاه هنری ام ...

فعلا:

دلا از دست تنهایی به جونم / ز آه و ناله خود در فغونم

شبون تار از درد جدایی  /  کره فریاد مغز استخونم

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۸ خرداد ۱۳٩٢
تگ ها :