اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

یکی بود یکی نبود ...

همیشه همین طوریه :

یکی بود / یکی نبود ...

نه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یکی بود / یکی نابود ...

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ۸:٤٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آبان ۱۳٩٠
تگ ها :