اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

لحظه های شاید تغییر ...

مرا به حالِ دگر دیسی ام  رها سازید

که در شگفت ترین لحظه های تغییرم

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ٥:٥۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ خرداد ۱۳٩٠
تگ ها :