اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

آبادی خدا ...

عطر کویر را می نوشم ،

و به آسمان میزنم ،

بادا باد ،

آبادی خدا آرام است ، برای او می نویسم ...

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ۱:۳٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٥ دی ۱۳۸٩
تگ ها :