اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

و اما تو ای حسین ...

و اما تو ای حسین !

با توچه بگویم ؟!!!

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین حائل ...

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ٩:٢٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ آذر ۱۳۸٩
تگ ها :