اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

یک خاطره به یاد ماندنی ...

سفر به یاد ماندنی

یادش به خیر ...

سفری به یاد موندنی با حضرت استاد کابلی ، جناب استاد فلسفی و همسر ارجمندشان استاد الهه خاتمی و من، جهت داوری جشنواره خوشنویسی ارومیه و آذربایجان ...!

توی اون سفر خیلی آموختم ...

چشم بی واسطه آن روز خدا را می دید

حیف شد چشم دلم لایق دیدار نبود

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ مهر ۱۳۸٩
تگ ها :