اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

دل ت ن گ ی ...

نازنین !!!

دلتنگی ام از جبر این فاصله

ناگفتنی است ...

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ۱٠:۳٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٧ شهریور ۱۳۸٩
تگ ها :