اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

رنگین کمانی ...

باران که می آید

        رنگین کمان است چشم های تو

 رنگینی زیر کمان !

 

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ۱۱:٥٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :