اینجا کسی با خویش نیست...

درود به رندی که چون پیاله گرفت , نخست یاد حریفان خسته جان افتاد...

تصنیف ناگفته هایت ...

 

امروز تولد دوست نازنینم شهرام جمشیدی بود . هرکاری کردم چیزی به بهونه ی هدیه ی تولد تقدیمش کنم نشد .یعنی چیزی در خور نبود. فکر کردم شاید صادقانه ترین هدیه، همین چند کلام پایین باشه :

 

ماهور

شور

همایون

اصفهان

سه گاه

چهارگاه

... !

تصنیف ناگفته هایت درهیچ گوشه ای نگنجید !

(تولدت مبارک شهرام )

 

  
نویسنده : روح اله دلخانی ; ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٩ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :